A dimensión do problema enerxético escápase do que o pensamento doadamente pode abarcar. Atopamos unha páxina na que se ilustra a dificultade da substitución dos 85 millóns de petróleo que consome o mundo ao día.
Para producir o equivalente en enerxía nuclear serían necesarias 7 centrais traballando todo un ano, o que implicaría construir 52 centrais ao ano durante 50 anos. Está claro que é imposible!!
+info: El grifo infinito

O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol convoca a 2ª MARCHA A PÉ : FERROL – MUGARDOS
Saída o mércores 23 de xuño ás 17 h. do Parque Carmelo Teixeiro ( Caranza – Ferrol )
FESTIVAL
1º Aniversario do Peche da Veciñanza de Mehá
Ás 21 h. en Mugardos
Coa actuación de :
GAITAS DA REVOLTA, BALAKANDRA, AMACUCA,
MARIA MANUELA, SATAN Y COPLAN
Polo seu interese reproducimos un artigo de Mariano Marzo aparecido hoxe no xornal “La vanguardia”.

EL PETRÓLEO NO ESTÁ CARO
Mariano Marzo - Barcelona – La Vanguardia 24/6/2008
Es realmente caro un barril de crudo a 130 dólares? Para responder sugiero aparcar ideas preconcebidas y hacer cuentas. Un barril contiene unos 159 litros, lo que significa que al precio arriba indicado un litro de crudo saldría por 0,82 dólares, o 0,53 euros según una relación euro-dólar de 1,54. Ahora dense una vuelta por el supermercado más próximo. En el que yo he visitado, el litro de Coca-Cola costaba 0,62 euros, el de agua 0,29 y el de leche 0,9 euros. Así pues, un litro de crudo vale aproximadamente el doble que uno de agua embotellada, pero un 14,5% y un 41% más barato que uno de Coca-Cola y de leche.
Los números cambian si, en vez del precio de un litro de crudo, consideramos la gasolina y el diesel, los derivados del petróleo más familiares para los consumidores. Lógicamente, el precio final de ambos productos se obtiene sumando al precio de la materia prima - que viene a representar entre el 32% y el 40,5% de la factura que pagamos en el surtidor, según consideremos el caso de la gasolina SP 95 o el diesel, respectivamente- otros conceptos. Entre estos están los costes fijos de logística y comercialización, los de amortización y los relacionados con los márgenes de minoristas y mayoristas, que en conjunto totalizan el 14% y el 15,5% del precio final. A todo esto hay que sumar los inevitables impuestos y el IVA, que representan alrededor del 52,6% del precio final en el caso de la gasolina y el 45,6% en el caso del diesel.
O dia 27 deste mes comeza o Foro Social Alternativo ao Petróleo en Madrid:
Recentemente estamos a ver impactantes campañas publicitarias das grandes enerxéticas que anticipándose ao que o cidadán empeza a percibir están a dulcificar o que poden todo o relacionado coas súas, en moitos casos, dubidosas actividades e coa crise enerxética que se empeza a facer patente na suba de prezos de alimentos e combustibles.
Mais tamén temos contracampañas como a aparecida en www.paraloshijosdetushijos.org que tenta desmontar a feita recentemente pola empresa Endesa.
Ao mesmo tempo aparece o boletín ASPO xuño 2008 que fixa en 85,3 Mb/d o pico máximo de producción global incluida unha revisión para o gas natural para este ano e destaca a baixada da producción de un 7% no Reino Unido, o descenso da producción de Rusia e a escalada dun 40% no mercado de armamento entre outras cousas. Mais info crisisenergetica.org
Un ano mais a CNT marchou sobre a fábrica de Celulosas de Pontevedra.
A manifestación convocada pola Asociacion Pola Defensa da Ría partiu dende as alamedas de Marín e Pontevedra con representación do sindicato en ambalas duas marchas que confluiron fronte a fabrica. (máis…)
O debate está na rúa… Os prezos dos alimentos encarécense, multiplícanse as folgas de transportistas, pescadores e agricultores e aparecen revoltas pola carestía dos alimentos básicos. Este transo común que vivimos no día a día quen nos atopamos no chamado “primeiro mundo” fai que a miúdo non alcancemos a ver cal é o problema de fondo nin as verdadeiras implicacións dun xesto tan simple como acender a luz, o coche ou o teléfono móbil.
O constante aumento dos prezos da enerxía está pondo en serios apuros a un sistema económico empeñado en crecer constantemente dentro dun mundo finito. Un sistema que se ve abocado ao seu fin se non se atopa axiña unha solución que conteña a demanda de recursos e o malgasto.
Hai quen pensa que a crise da EEE (enerxía, ecoloxía, economía) terá solución dentro do sistema. Xa sexa por un descubrimento científico ou tecnolóxico milagroso, xa sexa por unha autorregulación do mesmo.
No primeiro caso non existe, polo momento, ningunha posibilidade de encanamento real que a ciencia e a tecnoloxía a día de hoxe poidan achegar para superar as máis que evidentes dificultades polas que estamos a pasar. Poño algúns exemplos.
No momento actual existen unhas 450 centrais nucleares no mundo. Para substituír a metade das enerxías fósiles que se consumen sería necesario crear unhas 3000 novas centrais nucleares nun período de tempo relativamente curto. Deixando de lado a inmensa cantidade de enerxía e recursos que isto suporía, na actualidade queda uranio para alimentar as necesidades das nucleares existentes por uns 50 anos. Con 3000 novas nucleares, para canto tempo quedaría?. Iso por non falar do problema non resolto dos residuos e do importante incremento de risco de accidente co espallamento por todo o planeta de 3000 novas nucleares. Ademais, o prezo dos recursos en xeral e do uranio en particular están sufrindo espectaculares alzas nos mercados debido a que en moitos casos como o do petróleo ou o gas estase chegando ou se chegou xa ao pico máximo de produción. Aínda por riba sería necesario convertir unha boa parte dos motores de combustión do transporte e doutras máquinas en motores eléctricos o que supón un “plan renove” de tal magnitude que incrementariamos de forma exponencial o consumo de moitos recursos que xa son escasos.
[+] Seguir lendo
Copyleft Reganosademolizon@gmail.com -- Feito en WordPress -- XHTML 1.0